Kościół p.w. Przemienienia Pańskiego w Żukowie

Kościół p.w. Przemienienia Pańskiego w Żukowie

Stanowiący bezcenny zabytek architektury drewnianej kościół o konstrukcji zrębowej powstał w latach 1676-1677 staraniem proboszcza ks. Mateusza Jacka Górzyńskiego. Konsekrowany w 1682 r., był remontowany w 1817 i 1889 r. We wnętrzu zabytku uwagi domagają się barokowe nastawy ołtarzowe z początku XVIII w. zwieńczone promienistymi gloriami – w głównej widnieje obraz Przemienienia Pańskiego z II poł. XVII w. w sukience ze srebrnej blachy datowanej na początek XVIII w. Obraz za pomocą mechanizmu jest zasłaniany późniejszym wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej. Prezbiterium, któremu przywrócono oryginalną kolorystykę, jest oddzielone od nawy głównej belką tęczową, pochodząca najpewniej z wcześniejszego kościoła. Na belce można odczytać napis: O VOS OMNNES QVI TRANSITIS PER VIAM AT TENDITE ET VIDETE SI EST DOLOR SIMILIS SICUT DOLOR MEUS i dalej HIER.CAO.PRIMO.VT FUSO TIBI CHRISTE FERAM PRO SANGVINE GRATES. + NULLA SATIS LONGUM SECULA TEMPUS ERUNT. Pierwsza część inskrypcji zawiera cytat z lamentacji Jeremiasza: „Wszyscy, co drogą zdążacie, przyjrzyjcie się, patrzcie, czy jest boleść podobna do tej, co mnie przytłacza”. Druga część napisu to dwuwiersz łacińskiego poety, jezuity Sidoniusa Hoschiusa (1596-1653) „Żeby ci się odwdzięczyć, Chryste, za przelaną krew, nie wystarczyłoby tak długich wieków”. Belka jest zwieńczona krucyfiksem z drewna lipowego z XVII w. Nad drzwiami do zakrystii umieszczona została drewniana tablica fundacyjna z datą 1677. W pobliżu kościoła znajduje się drewniana dzwonnica, wzniesiona w końcu XVII w., wyremontowana w XIX w. Wokół świątyni zachowało się kilka zabytkowych nagrobków. Zwiedzanie kościoła odbywa się po nabożeństwach. Cmentarz parafialny, oddalony od kościoła o kilkaset metrów, założony w 1824 r. kryje groby duchownych, weteranów powstania styczniowego, żołnierzy WP i osób zasłużonych dla lokalnej społeczności.