- This event has passed.
Warsztaty kulinarne – BIGOS WIGILIJNY
1 grudnia 2024 | 12:00 - 15:00
Dworek Adama Chełmońskiego serdecznie zaprasza na warsztaty z cyklu „Kuchnia regionalna”.
Warsztaty przeznaczone są dla osób dorosłych.
Prowadzi Katarzyna Mikulska.
Warsztaty przeznaczone są dla osób dorosłych.
Prowadzi Katarzyna Mikulska.
Na warsztaty obowiązują zapisy mailowe:
dworeknagorce@centrumkultury.eu oraz opłata za składniki 20zł/os. płatne gotówką na miejscu w dniu warsztatów u pracownika Dworku.
dworeknagorce@centrumkultury.eu oraz opłata za składniki 20zł/os. płatne gotówką na miejscu w dniu warsztatów u pracownika Dworku.
START ZAPISÓW 22.11.2024
Bigos – tradycyjna dla kuchni polskiej, litewskiej i białoruskiej potrawa z kapusty i mięsa.
Pochodzenie słowa „bigos”, według Andrzeja Bańkowskiego, jest niejasne. Mieczysław Karłowicz wywodził je od niemieckiego Beiguss (sos, podlewa), a Aleksander Brückner od Bleiguss (kawałki ołowiu).
Pierwotnie tego słowa używano do określania sposobu siekania (zsiekać na bigos, 1534), nieco później nazywano tak potrawę z siekanego mięsa (1588). W XVII w. słowo „bigos” zaczyna oznaczać także posiłek przyrządzony z resztek pozostałych z poprzednich potraw. Od XVII wieku słowo było używane również w szerszym znaczeniu jako siekanina, a w znaczeniu przenośnym mówiono: „bigosować” w bójce, czyli: siekać na drobne kawałki (np. szablą).
Według autorów niemieckiej książki kucharskiej słowo „bigos” miałoby być pochodzenia łacińskiego i oznaczać „dwa smaki”. Pierwszy człon tego wyrazu „bi” oznacza „podwójny”, a drugi człon „gos” pochodzi od „smak”. Tymi dwoma smakami miałyby być stanowiące podstawę bigosu kiszona kapusta i świeża, biała kapusta.
Pochodzenie słowa „bigos”, według Andrzeja Bańkowskiego, jest niejasne. Mieczysław Karłowicz wywodził je od niemieckiego Beiguss (sos, podlewa), a Aleksander Brückner od Bleiguss (kawałki ołowiu).
Pierwotnie tego słowa używano do określania sposobu siekania (zsiekać na bigos, 1534), nieco później nazywano tak potrawę z siekanego mięsa (1588). W XVII w. słowo „bigos” zaczyna oznaczać także posiłek przyrządzony z resztek pozostałych z poprzednich potraw. Od XVII wieku słowo było używane również w szerszym znaczeniu jako siekanina, a w znaczeniu przenośnym mówiono: „bigosować” w bójce, czyli: siekać na drobne kawałki (np. szablą).
Według autorów niemieckiej książki kucharskiej słowo „bigos” miałoby być pochodzenia łacińskiego i oznaczać „dwa smaki”. Pierwszy człon tego wyrazu „bi” oznacza „podwójny”, a drugi człon „gos” pochodzi od „smak”. Tymi dwoma smakami miałyby być stanowiące podstawę bigosu kiszona kapusta i świeża, biała kapusta.
