Dworek Adama Chełmońskiego serdecznie zaprasza na kolejną z cyklu „Spotkania z kulturą i kuchnią wiejską.” 
Katarzyna Mikulska opowie dlaczego uważano kołacz za lek na suchoty.

Monumenta Poloniae Culinaria: Zbiór dla kuchmistrza to tekst wśród staropolskich książek kucharskich i rękopiśmiennych zbiorów receptur kulinarnych zupełnie wyjątkowy. Jest najobszerniejszy ze znanych nam kolekcji, dotyczy wszystkich działów sztuki kulinarnej i składa się z wielu różnych receptur i opisów. W całym tekście dominują opisy przygotowywania słodyczy, deserów, różnych ciast w tym kołaczy. Pamiętamy jeszcze, że bez pracy nie ma kołaczy – to jedno z najstarszych polskich przysłów, ale czy aby na pewno wiemy, co to właściwie jest kołacz? Autor słownika z XVI w. przypominał, że to wyrób pradawny, starożytny i rytualny, bo jest to wypiek „z szczyrey mąki, miodu a z oliwy, który starzy dawali na ofiarę.” Kołacz powinien być, jak sama nazwa wskazuje, okrągły (w kształcie koła), a do jego wypieku powinna użyta „szczyra” mąka, tzn. piękna, biała, drobno zmielona mąka z pszenicy. Ludziom jedzącym na co dzień chleb żytni lub wypiekany z grubej razowej mąki, wypieki ze „szczyrey” mąki pszennej wydawały się już słodkie nawet bez dodatku cukru. Gdy jeszcze dodamy do tego miód, rodzynki albo ser otrzymamy już wypiek luksusowy i świąteczny.

Wstęp wolny

Link do wydarzenia na fb: https://fb.me/e/3BYyoOI58