„Sporo jest powszechnie funkcjonujących przekonań, które biorą się nie wiadomo skąd. Z Boną i włoszczyzną to klasyczny mit kulinarny. Mamy prosty przekaz: ktoś coś przywiózł albo coś wynalazł. Nie wiadomo, skąd to się wzięło w biografii Bony. Sprowadzała, owszem, perły, ubrania, papier, ale już w menu Jadwigi i Jagiełły była sałata, kalafiory, kapusta, a także egzotyczne produkty z Włoch. Dlaczego akurat Bona miałaby coś przywozić? Przypisuje się jej sprowadzenie produktów, które już dawno w Polsce były albo tych, których za jej czasów na pewno nie było, np. pomidorów, które stały się popularne dopiero w XIX wieku.

„W czasach Bony (…) w Europie Północnej rozpowszechniły się modne wtedy we Włoszech kalafiory, brokuły, szparagi, karczochy, kardy, kapary. Autorzy polskich zielników z XVI i początku XVII wieku opisują te produkty jako nowość i niezwykłe smakołyki”.

– Kapłony i szczeżuje. Opowieść o zapomnianej kuchni polskiej. Jarosław Dumanowski, Magdalena Kasprzyk – Chevriaux

Spotkanie poprowadzi Katarzyna Mikulska, a częstować będziemy minestrone – tradycyjną włoską zupą 

Wstęp wolny.