dr Adam Chełmoński

Wybitny lekarz, społecznik, człowiek wielu talentów. Młodszy o 12 lat brat znanego malarza – Józefa Chełmońskiego.

Urodził się 16 stycznia 1861 r. w Teresinie, zmarł 6 listopada 1924 w Starem (dzisiejsza Adamowizna). Wykształcenie zdobywał na Wydziale Przyrodniczo-Matematycznym Uniwersytetu Petersburskiego, a dyplom lekarski zdobył na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego w 1885 roku. 

W 1891 r. dr został ordynatorem Szpitala Dzieciątka Jezus w Warszawie i na tym stanowisku pracował przez prawie 30 lat. Wraz z dr J. M. Geislerem prowadził pierwsze polskie sanatorium dla gruźlików w Otwocku.

Znany był z holistycznego podejścia do zdrowia. W leczeniu zwracał uwagę na dietę, jakość powietrza i wody, higienę osobistą a także zdrowie psychiczne pacjentów. Pacjenci niezwykle go cenili i mieli do niego olbrzymie zaufanie. Był twórcą „Pamiętnika Klinicznego” Szpitala Dzieciątka Jezus, a także współzałożycielem Polskiej Gazety Lekarskiej.

Szczególnie znany jest z opisu objawu, który zyskał jego nazwisko i wciąż jest stosowany! Objaw Chełmońskiego – to badanie manualne polegające na uderzeniu w okolicę prawego łuku żebrowego pacjenta. Pojawienie się silnego bólu oznacza schorzenia pęcherzyka żółciowego (np. kamicy czy stanu zapalnego).

Więcej ciekawych historii o dr Adamie, mogą Państwo usłyszeć w jego „Dworku na górce” w Adamowiźnie, który obecnie jest filią Ośrodka Kultury Gminy Grodzisk Mazowiecki.